AY IŞIĞI SOKAĞI
Sokağından geçtim, bunca yıl sonra.
Ay ışık düşürmüş, mazi üstüne.
Nemlendi kirpiğim, onca yıl sonra.
Anılar üşüştü, hepsi üstüme.
Yürüdüm mehtapta sokak içinden.
O eski heyecan koptu içimden.
Bir şeyler aradım geçmiş içinden.
Anılar üşüştü, hepsi üstüme.
Yıllar sonra yine, geldin aklıma.
Bir buruk hüzünle, düştün yâdıma.
Tuz basmıştım oysa eski yarama.
Anılar üşüştü hepsi üstüme.
Kapadım gözümü ay ışığında.
Hayalin belirdi sokak başında.
Bir ılık tebessüm, gözün kaşında.
Anılar üşüştü hepsi üstüme.
Mehtapta sığınıp, saçak altına,
El ele oturduk sevda tahtına.
Kapılıp gitmişiz kader bahtına.
Anılar üşüştü hepsi üstüme.
Ne çok hazan görmüş şu yorgun gönlüm.
Yılları sokağa serince ömrüm,
Meğer bu sokakta eksilmiş gönlüm.
Anılar üşüştü hepsi üstüme.
Bu sokak maziye, hazin yol oldu.
Yine hüzünlü ay yüzüme doğdu.
Hayalin kaybolup bir serap oldu.
Anılar üşüştü, hepsi üstüme.
***
Editör: Bilgi Şakar
