AŞK OYUNU
Aşk oyunu farz edip kaç benden, öyle kaç ki
Bileyim ben de âşık olduğumu bileyim.
Dağıt her parçasını, gönlümün, öyle saç ki
Dileyim sızlanarak, senden aman dileyim.
Say ki ben düşmanınım, öyle farz et, öyle kaç.
Gönlüm de kuru yaprak, öyle dağıt, öyle saç.
Düşür beni peşine, koştur kırgı, dağ, yamaç,
Süreyim ardın sıra, ayak izin süreyim.
Yalvarırsam aldırma, payla beni, azarla,
Ne gurur koy ne onur, hakir gör, bağır, horla.
Kan damlat yüreğimden, birlik olup ağyârla,
Olayım elemimden, derde sırdaş olayım.
Ab-ı hayat dilersem çağlayan bir nehir ol,
Dolarken avucumda bir içimlik, zehir ol,
Serap gibi çöllerde, bir mücerret zahir ol,
Kalayım Mecnun gibi ortalarda kalayım.
Ne cevherin varsa sun, göster zulümden yana,
Birini zayi etme, dene atma yabana,
Andolsun ki hâlimden, şikâyet derse sana,
Keseyim, o hayâsız dili, kökten keseyim.
Şair ol yüreğime ya da beni şair et,
İlham ol şiirime, lisan-ı aşkı öğret,
Sevdanın lügatinde ne varsa tümden devret,
Yazayım hiç durmadan, didarımı yazayım.
Saki ol, bade koştur, şarabımı tazele,
Al ordan kemanı da bir nağme patlat hele,
Gönül sarhoşluğumu, bedenim versin ele,
Güleyim sendeleyen, ahvalime güleyim.
Biraz nazlan, nazlanmak sevgiliye yaraşır,
Aşığının sabrını, gönülden döküp taşır,
Aşığın kalbi, böyle menziline ulaşır,
Doyayım nazlanadur, firkatime doyayım.
Üzülüp acımayı, geçirme hiç aklından,
Haberdar etme beni, gizlendiğin saklından,
Ümidini kesik say, ben gibi meraklından,
Öleyim bir kuytuda, can çekişip öleyim.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
