AŞK GELİNCİK DEMEKTİ
Tarladaki gelincikler gibiydi damarlarımdaki kanım,
Bir o kadar canlı, bir o kadar coşkulu.
Aşk çocuğuydum ben.
Annem Psyche, babam Eros,
Ne zaman babam vakitsiz gitti;
Kanım çekildi aniden.
Aşk, vedasız gitmekti.
Ne vakit annem unuttu, damarlarım kurudu.
Aşk, unutmak demekti…
Tarladaki gelincikler gibiydi ömrüm;
Bir o kadar çok, bir o kadar kalabalık.
Yolun başındaydım o vakit;
Annem, genç ve diri,
Babam, dünyayı sırtlayacak kadar güçlü.
Ne zaman gözünü yumdu babam; azaldım.
Aşk, usulca azalmak demekti.
Ne vakit beli büküldü, yüreği kırıştı anamın;
Yalnızlaştım.
Aşk, yavaşça yalnızlaşmak demekti...
Aşk;
Tek başına aşk demek değildi.
Damarlarımdaki kan, gelincikler gibiydi;
Bir o kadar kırmızı, bir o kadar parlak.
Aşk çocuğuydum ben.
Ne vakit sahte Afroditler türedi,
O vakit pes ettim.
Aşk, tek başına savunulmayacak kadar güçlüydü;
Ben ise, gelincik kadar naif.
Damarlardaki kan gibiydi aşk
Aşk ise gelincik...
Editör: Betül Eren
