AMALİYA
Söyle Amaliya;,
Alın yazım mısın?
Kara yazım mı?
Sen benim içimden geçtin,
Peki ya içimde kalanı,
Bin kere kustum da içimden çıkartamadım adını.
Mahrem gibi bilinmezsin,
Dua gibi görünmezsin,
Kader gibi silinmezsin.
Üflendiyse adın ruhuma düşer yüreğime nihayet,
Ah! Amaliya kalbin kaldı bende bir ömürlük emanet...
Seni sevmek suçsa
Bil ki ben de suçluyum,
Ben senden başka tüm sevdalara oruçluyum.
Tam on beş mevsim bitti,
Yarım şiir, hafif yağmurlu nisan sabahları borçluyum bir de beyaz orkide,
Kimler geldi kimler geçti,
Bak bir ben kaldım geride.
Ah! Amaliya;
Kalemini kırdığından beri
Cennet günahkar şairlerle dolu,
Seni sevmekten başka var mı ki bir yolu..
Şairlerin naibiydim oysa;
Sağırlara şiir okuyor,
Körlere şiir yazıyor gibiyim.
Bil istedim.. Amaliya…
