MANZUME
Giriş Tarihi : 31-05-2024 17:31

Yaradan Aşkına / Reyhan Mete

Reyhan Mete -YARADAN AŞKINA 

Yaradan Aşkına / Reyhan Mete

YARADAN AŞKINA

Sahi öldü mü o?
Yaradan aşkına söyleyin bana!
Ölümüne sebep neydi?
Hangi cellattı?
Öpmeye kıyamadığım boynuna urganı geçiren.
Çok içerdi bilirim
İçince gönlü bir hoş olurdu
Onun gönlü hoş olunca
Ben mutluluktan sarhoş olurdum.
Yoksa kaçak mıydı içtiği rakı?
Sigaranın birini söndürmeden diğerini yakardı.
Hani demem o ki;
Ayrı bir yakışırdı sigara da o sararmış parmaklarına.
Ciğerleri mi dağlanmıştı?
Ciğer dayanır mı ki buna?

Yaradan aşkına söyleyin bana!
Hızlı kullanırdı arabayı
Çocuk gibi olurdu bambaşka bakardı gözleri direksiyon başında
Afacan, haylaz...
Hız mıydı onu altına alan?

Yoksa magandanın kurşunu muydu?
Kör; ama dilsiz olmayan
Gelip de böğrüne saplanan...
Bir tenhada
Kalbi mi sıkıştı?
Bağırdı da sesini duyuramadı mı ona buna
Çok mu çırpındı?
Bir kuş misali.
Yufkaydı yüreği dayanmaz tabi olanlara.

Yaradan aşkına söyleyin bana!
Sahi öldü mü o?
Soğuk bir morgda mi?
Yoksa isimsiz bir mezar taşında mı?
Ölüm bile bizi ayıramaz dememiş miydi?

Aklımın bana oyunları olsa gerek
Yerin yedi kat dibinde de olsa 
Habersiz,
Kimsesiz koymazdı beni
Beni de alır öyle giderdi ölüme.

Yaradan aşkına söyleyin bana!
Bensiz mi öldü bir başına?

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi