SÖZYAŞIM
Bugün bir şiir yazmak istedim,
Eski yeni ne varsa
Dökülsün beyaz sayfalara.
Bir damla sözyaşı mühürlesin bazı dizeleri,
Küçük bir tebessüm,
Çözsün yılların kördüğümünü.
Aksın mutluluk,
Karışsın zamana sessizce.
Başlayalım maziden,
Dolduralım satırları hatıralarla.
Kimler geldi ömrüme,
Kimler kaldı gönlümde?
Savruldu bir kısmı rüzgârla,
Dokunmadan bıraktı izini.
Bazıları, gecenin en koyu yerinde,
Aşarak karanlığını
Dönüştü ağır bir kabusa.
Koca bir ömür,
Filmin unutulmuş sahnesi kadar kısa.
Geçti zaman bir göz kırpımında,
Hikâyenin neresinde olduğumu,
Anlamadan daha...
Kaç insan değdi hayatıma?
Saymaya kalksam yetmez sanırdım parmaklarım.
Meğer bazıları yalnızca acıma dokunmuş,
Kanatmış yaramı,
Tam açmamış gönül sayfamı.
Ne ki ömür dediğin;
Birkaç satır arasında
Kendini silen bir hikâye.
Geçtikçe zaman dönmeden geriye,
Okuyorsun dipnotunu yaşadıklarının, hislice.
Vazgeçtim sonra bu şiiri yazmaktan,
Yarım kaldı yine kelimeler,
Söndü içimdeki heveslerim.
Çoğaldıkça karanlıklar,
Dilimdeki kelimeler de eksildi.
İçimdeki cümlelerin, başkası koydu noktasını.
Sevmek dedim sonra;
Gönülden, yürekten, derinden...
Annem düştü aklıma.
Ben koyamam hiçbir kadını ,
Anne sevgisinin yanına.
O, kalbimin en eski yarası,
En kıymetli hatırasıydı.
O da gitti erkenden!
Eksildi dünyam bir sabah,
Bir yanım sessizliğe emanet kaldı.
O günden sonra.
Değişti adresi ışığımın.
Dost dedim!
Var mı gerçekten avuçta tutulacak?
Vardı elbet...
Ben iyiyken kalabalıktı çevrem.
Zor günlerimde oturdu yalnızlık kapımın önüne.
Meğer düşünce insan, dağılıyormuş kalabalıklar.
Gönül insanı dedim,
Döndüm baktım geçmişe.
Bir sözüyle yaraya merhem,
Güzel insanlar kaldı sadece bugüne, dünden.
Bazıları ömürdeki boşluğu doldurur,
Acı bir iz bırakıp gider sadece.
Bugün yine sol yanım sızlıyor.
Tüm acılarım, yaralı kalbim, eski bir sandıkta;
Geçmişim,
Kapatamadığım yaralarımla dolu,
Neden kanadığını unuttuğum.
Taşımak istemiyorum artık hiçbir şeyi maziden.
Herkesi olduğu yere koymak,
Silmeden bazı isimleri;
İçimden, hayatımdan çıkarmak
Ve yeniden başlamak;
Kendime geç kaldığım yerden.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
