ÜZMÜŞÜZ
Mihman iken bir bedende
Mülk sahibine küsmüşüz
Yürek denen o hânede
Hâne-i rahman üzmüşüz
Nefer iken bir gönülde
Aşk safında diz çökmüşüz
Sîne denen o kubbede
Serdar-ı ekber üzmüşüz
Nigâr iken bir nazarda
Boşa gözyaşı dökmüşüz
Mezar denen o mekânda
Sultanı yegâh üzmüşüz
Erer mi bilmem murada
Muradı sevda olanlar
Fâni denen bu dünyada
Rahmet-i Rahman üzmüşüz
Sığmaz iken bir cihana
Can Nesîmi'yi yüzmüşüz
Hızır Paşa'yla bir safta
Pir Sultan Abdal üzmüşüz
Bir hiç iken devri âlemde
Makamı hakir görmüşüz
Tufanı kale almayıp
Kaptanıderya üzmüşüz
Ol Muhammed Mustafa'yı
O Aliyyül Mürtazayı
Ehlibeyti Zülfikârı
Kur'an-ı Kerim üzmüşüz
Kibir deyip evliyayı
Kabir diyen enbiyayı
İnanmayıp kibriyayı
Cenab-ı Hakk'ı üzmüşüz
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
