ŞİİR
Giriş Tarihi : 31-07-2025 12:03   Güncelleme : 31-07-2025 12:19

Tükene Tükene / Halil Kumcu

Halil Kumcu -TÜKENE TÜKENE

Tükene Tükene / Halil Kumcu

"Yorulmak, yürümekten değil; yükünü taşıyamamaktan gelir.
Bir bakış yıkar, bir sessizlik yakar insanı.”

TÜKENE TÜKENE

Gönül bahçemde dil suskun, göz yaşlı,
Yorula yorula geçti yıllarım.
Her acıya alıştım yavaş yavaş,
Sineye sineye çekti yıllarım.

Can bildiklerimden bile usandım,
Kimi gitti, kimisinden ben kaçtım.
Bir lokmaya, bir tebessüme kandım.
Tükene tükene bitti yıllarım.

Kimi zaman gurbet elde dolandım,
Kimi zaman da yalvardım yakardım.
Kendi kendim ile bile sınandım;
Azala azala gitti yıllarım.

Geceler boyu yıldızlara baktım,
Bir dilek tuttum içime akıttım.
Ne murada erdim ne de inandım.
İnleye inleye söndü yıllarım.

Ne baharlar gördüm bağrımda kışlar,
Ne yollardan döndüm kırık bakışlar.
Dost dediklerimden dökülen taşlar,
Kanata kanata vurdu yıllarım.

Ya istersen kapında kul köleyim,
Ya da susayım gözle söyleyeyim.
Ne desem eksik kalır, ben neyleyim?
Kalbime kalbime çarptı yıllarım.

Kime güven duysam yarım bıraktı,
Kime el uzatsam içimden yaktı.
Ne söz kaldı ne de bir umut aktı.
Sarara sarara soldu yıllarım.

Çektiklerim bir dağ olsa yıkılır.
Sustuğumda içli içli çığırır.
Sabır seli gibi kıvılcımlanır.
Ağlaya ağlaya yandı yıllarım.

Nice gönüller gibi ben de sustum.
Halilî bir ömür piştim yoğruldum.
Külümden yeniden doğmaz umudum;
Savrula savrula döndü yıllarım.

***

TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE  KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...

Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz

Editör: Seher Uslu

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi