SON GÜL
Güle meftun bülbül zakkumu neyler
Solmuş yaprağıyla dalında son gül
Gönül kendini aşk mahkumu eyler
Sararıp soldukça alında son gül
İster aç kalbini ister kilitle
Nasıl ikilemde kaldım gelgitle
Ne kadar bekledim seni ümitle
Çıkmadın ki sevda falında son gül
İçimde hasretin bazen kan sustum
Senden uzaklarda sanki mahpustum
Cümle kurmadım kaç geceler sustum
Sükut ile sözün lal’ında son gül
Kim böyle hayali düşü kurgular
Dilim adını yad edip vurgular
Sana duyduğum en içten duygular
Akıp gider bahtın salında son gül
Vefayım kapıldım aşkın seline
Ne tenim tene ne elim eline
Değmedi vuslatın esen yeline
Kokum bile yoktu şalında son gül
***
Editör: Nevin Bahtışen
