ŞİİRCE / BU YÜZDENDİR
Yorgundu toprak,
İstanbul'dan uzakta
Sırtlanlar sofrasında paylaşılırken.
Yorgundu çarık,
Uzayıp giden cehennem ateşine yüreğiyle su taşırken.
Bin düvel salya dağın ardında iştahlı pusuda
Çift başlı yılan sahte sakalıyla girmiş koynumuza.
Ana dertli
Babada baston hasretinde mavzer.
Kabahat yüklü yokluk
İz yok.
Görülecek hesap çok.
Hava gri ve ağır.
Emanet kızıl ve ağır.
Ya taşıyacaksın
Ya da isimsiz mezara taş olacaksın.
Bir nefes binmiş mavi gözlerin üzerine.
Telaşsız
Kararlı.
Bin nefes tükenirken dimdik yanında.
Kırık nişangah
yüzde yara bırakan çatlak dipçik.
Bir adım
Bir adım daha...
Adım adım
düşerken kıraç Anadolum toprağına
Döven odunundan bozma tabutlarını sırtlayarak
İnadına,
İnadına yollandılar şafağa.
Kırık süngüyle kazıdılar karanlığı.
Güneşi çivilediler yakmayan ateşiyle
Anadolu'nun yarınlarına...
Bir çift mavi göz
Yol oldu
Işık oldu göz kapaklarına.
Tarlada ekin
Alfabeyle okul
Aşk ile yurt oldu.
Birikmiş acılara son söz gönüllere su oldu.
İşte bu yüzdendir
Bizim ağustosa düşkünlüğümüz.
Bu yüzdendir
maviyle harmanlanmış gökyüzünde kanat çırpan
özgür güvercin sevincimiz.
