SEVMEK ZOR ZANAAT
Yanında olsa sesi kuş cıvıltısına benzer
Uzakta ise ok gibi saplanır yüreğine
Özledim demeye bile dilin varmaz
Gözlerinde bir ağlamak
Cam kırıkları sürüklenir damarlarında
İçin için kanarsın
Onunla güldüğün şarkılar bile ağlatır seni yanında değilse eğer
Ne gece uykusuna düşer başın
Ne gün aydınlığına bir ışık düşer
Mevsimsiz bir zaman aralığında tutuklu kalır takvimler
Nisan yağmuru bile değmez içindeki filizlere
Gün be gün solar çiçeklerin
Sözün özü
Sevmek zor zanaat arkadaş
Her bakışından gülümsemeler devşirmeyi bileceksin bir kere
Sesini öpmeyi bileceksin kelimelerin ucunda
Elin kolun yetişmiyorsa bile yüreğini sereceksin üstüne
Yeri gelecek belki bir güne sığacak bir ömür
Yinede o bir gün için bir ömür beklemeyi bileceksin
Gitmek ,gelmek,yol almak değildir sevmek.
Aldığın her nefeste onu çekeceksin içine
Baktığın her şeyde yalnız onu göreceksin
Sevabın da o olacak
Yanacaksan eğer
Cehennemin de
Dünyanın bütün kahrını çekeceksin gerekirse.
Gerekirse vurup yüreğini taşlara
Susmayı da bileceksin
Yani sevmek çok ta akıl karı bir iş değil bu zamanda
Ama gerekirse aklını da bir kenara koymayı bileceksin
Utanmayı, sıkılmayı gerekirse rezil olmayı kestireceksin gözüne
Hem düşmeyen ne bilir kalkmanın şerefini
Yani öyle bir seveceksin ki
Karışacak geçen gündüzün
Unutacaksın adını
Yediğini,içtiğini bilmeden sarhoşu olacaksın bu alemin
Bir tek onun adını söylerken titreyeceksin tepeden tırnağa
Bir tek onu düşlerken göreceksin cenneti gözlerinde
Bir tek onunla sevişecek ruhun
Mabedin yalnız o
Gözleri kıblen olacak
Yani yazılmamış olsa bile alnına sileceksin yazgını
Çatır çatır yazacaksın alnına vura vura
Sözün özü
Sevmek zor zanaat bu zamanda...
