SEVDAMIN BELALI ÇİLESİ
Uçun kuşlar uçun, gökyüzü sizindir.
İnce bir sızı sarar yüreğimizi,
Yalnızlık gelir, konar mutsuz gönüllere,
Kayıp gitmiş mutluluk ötelere.
Vurgun yemiş çiçekli sevdamız,
Özlemi kalmış yüreğimizde sevmelerin.
Uçun kuşlar uçun çiçekli bahçelere,
Kanatlarınızda rüzgar uğultusu,
Karışıp gidin tirşeli maviliklere,
Gül kokulu bahar akşamlarına.
Ebrûli bir karanfildi sevgili,
Alıp başını gitti bilinmez bir yere.
Unutmadım ellerinin sıcaklığını,
Unutmadım yeşil gözlerinin güzelliğini.
Kırıldı kanadım, kolum
Alıp götürdü yüreğimin yarısını.
Yağmur gibi yağdı gözyaşım,
Silindi mavi düşlerim,
Kuşlarla gitti ebem kuşağı sevincim.
Her yağmurda ağlıyorum,
Yalnızlık ağıtları yakıyorum
Sağır, dilsiz taş duvarlara.
Damla damla eriyorum özleminden,
Yüreğime bıraktığı yangından.
Yaprak yaprak kopuyorum dal ucundan,
Bulut bulut ağlıyorum.
Tel örgülere takılmış bir serçenin
Çırpınışları, çaresizliği geliyor aklıma.
Söz geçiremiyorum duygularıma.
Yağmur yağıyor,
Ben seni düşünüyorum.
Ben seni çok seviyorum
Sevdamın belâlı çilesi.
Yoruldum yollarını gözlemekten,
Bir gün çıkıp gelsen,
Bana ses olsan
Sevdamın belâlı çilesi.
