ALIN YAZIM
Binlerce mesafeler var aramızda, biliyorum.
Gün, aydınlığını kovalamış, gecelerin, gökyüzüne dağılmış binlerce haykırışı,
Belki binlerce ah!
Kasıklarını çıldırtan binlerce sancı!
Ve ağustos sıcağında zemheri uykular, belki binlerce...
Duvarlarda yürüyen gölgelerde donuklaşıp uykulara küskün o gözlerin, her sabaha umut taşıması hiç de kolay değil. Biliyorum...
Biliyorum, akıl kârı bir iş değil bu zamanda böyle sevmek,
Böyle direnmek, bunca aymazlığa.
Bunca kirlilik arasında böyle bir çocuk yüzünde kalabilmek hiç kolay değil.
Kolay değil, kurban olduğum,
Alnına düşeni hiç düşürmemek.
Ağızlarda sakız gibi sevdalar bir yana,
Çürümüş cesetler bile çiğnenirken
Al takke, ver külah işportaya düşerken aşklar,
Böyle Yusuf'a Züleyha,
Böyle Kerem'e Aslı,
Böyle Mecnun, böyle Ferhat olmak hiç kolay değil.
Gel gör ki
Bir kez kanadıysa damarların, cam kesiği sessizliğinde,
Bir kez tınladı ise yüreğinin bam teli,
Bir kez patladıysa sevdanın dinamit kuyuları,
Böyle bir savaştan sağ çıkmak da mümkün değil.
Sözün özü maviye vurulduysan bir kere,
Denizin dibine dalmayı da bileceksin.
Kartal yuvası enginlerden uçurumlara düşmeyi de...
Yeri gelince taş gibi suskun kalmayı da bileceksin,
Kendi cehennemine ateş olmayı da.
Yani sevdim dediysen eğer;
Seveceksin.
Bir ömür boyu değil,
Bir evren boyu seveceksin.
Ne araflar olacak önünde
Ne kıyamlar duracak.
Alnına düşmüş o isim,
Tanrı’nın mührü gibi hep alnında kalacak.
Seni ömrüme yazana binlerce şükürler olsun.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
