SEN KIVRILIR GİDERSİN BEN YALNIZLIK ÇEKERİM
Ah Mansurat Deresi, yıllar var ki çağlarız
Sen kıvrılıp gidersin, ben yalnızlık çekerim.
Bazen yıllara kızar, bazen içten ağlarız.
Sen kıvrılıp gidersin, ben yalnızlık çekerim.
Sesinde şen türküler, şarkıların hazı var.
Kışın sesinde hüzün, baharı var yazı var.
Her hazan mevsiminde, yaprağını tozu var.
Sen kıvrılıp gidersin, ben yalnızlık çekerim.
Hangi gözenin yaşı, hangi dağın gözyaşı,
Bilmem hangi yöndedir, nerdedir suyun başı,
Düşürür gökkuşağı, yıkanır secde taşı,
Sen kıvrılıp gidersin, ben yalnızlık çekerim.
Aşsaydım şu köprüden, gelseydim nazlı yâre,
Bir türlü kapanmadı, içimdeki bu yara.
Islandı ayaklarım, atladım yardan yara.
Sen kıvrılıp gidersin, ben yalnızlık çekerim.
Rabatlı'yım; düş gibi geçti günler düş gibi.
Hayat kuşa benzerdi, kaçtı gitti kuş gibi.
Kalmadı hiç değerim, gözden düşen yaş gibi.
Sen kıvrılıp gidersin, ben yalnızlık çekerim.
***
Editör: Bilgi Şakar
