SEN
Sen, sahte saltanatın son sarayı!..
Suskunca sonbahara savrulup,
Sesini sessizliğe sattın...
Soysuzlar; sevdaların sıcağında, soğuk sularla suratımı sıvazladılar...
Sonra saat saat, saniye saniye sabrımın sınırlarını sınadılar...
Sefildim, sahipsizdim!..
Sakınmadan sakin serüvenimin, soluk soluğa sallanmasını sadistçe seyrettin...
Senelerce sinemi sızlattın; süslü sözlerinle, sözde sevginle...
Sarhoş sayfalarım, sağda solda sürüklenince sustun sinsice...
Sonunda sardın saf sabahlarıma sorgusuz suâlsiz simsiyah sitemleri...
Sen; sayısız sırlarımın sefiri, saadetimin selası!..
Sana son sefer soruyorum,
Susma!..
Sanki söylenmeyi mi seviyorum?
Seni sebepsiz mi suçluyorum?
Editör: Nevin Bahtışen
