REPLİK
Buz dağının üzerine
Gelişigüzel konulmuş dört kişilik masa.
Ben,dünüm ve günüm
Beklenen yarınım üzerine güzellemeler
yaparken,
Bütün kusurları
Sessizce dünüm üstlendi.
Arada kalmışlığım
Unutulmuş gençliğimden replikler çalarken
Günümde iflah olmaz bilgiç nöbetleri.
Kayganlaşan zeminde
Bütün umutları yarına yüklemenin
getirdiği sahte huzur
Ve buzdağının suyun altında gizlediği
Yüreğimde hapsolmuş
söylenmesi yasak hikaye.
Parçalarım eksik.
Tamam değilim.
Dünüm de üşümeye dair hiç bir iz yok.
Suskunluğu,soğuktan da öte, taziye.
Günüm,
Kaymaya başlayan sandalyemi
Tutmak ya da itmek bilmecesinde.
Eskisi gibi okuyamıyorum yüz ifadelerini.
Yarınım
Bahar mı?
Ama, örümcekler de ağ yapmaz mı baharda.
Henüz uyuşmadı elim.
Hala tutabilirim gelecek olana ısmarladığım
dumanı üzerinde demli çayı.
Ya günüm sandalyemi iterse,
Tümüyle erirse buz.
Ben erirsem
anlam yükleme çabasına girmediğiniz
şiirlerde.
Okunmayan mektuplar kadar kusurlu olursam
Gidilmeyen yollar kadar uzun,
Sorulmayan gönüller kadar hasret
Ve dahi
Verilmeyen selam olursam.
Yarınım bahar mı?
Yoruldum.
Nerede kaldı umuda demlenmiş çay.
Bir yudum alıp göçecem.
