MUTLULUK GÜRÜLTÜ SEVMEZ
Kalbin
çok kuşatma görmüş bir şehir
Surları ayakta belki
ama her taşında
geri dönmeyenlerin adı yazılı
Kapılar ağırdır burada
Açmak yürek ister
kapalı tutmak sabır
Her anahtar
biraz kanatır avucu
Söyle
mutluluk hangi kapıdan girsin
Gözyaşıyla paslanmış eşikten mi
“dayandım” diye susan dudaklardan mı
yoksa
yenilmiş ama diz çökmemiş
yorgun yürekten mi
Bir kapı var
acıyla kapanır
umutla aralanır
Anahtarı bağışlamak değil
anımsayıp yine de yürümektir
Bir kapı var
kırık ama düşmemiş
Kilidi sabır
menteşesi dua
Açıldığında
içeri ışık değil
soluk girer
Ve bir kapı var ki
kilidi yoktur
İnsanın kendine
yalan söylemediği yer
Mutluluk çoğu zaman
en ağır kapıyı değil
en savunmasız olanı seçer
Kalp savaş görmüşse
barış sessiz gelir
Bil ki
Mutluluk gürültüyle gelmez
Utku haykırışıyla değil
O
yıkıntılar arasında yürüyen
yaralı bir asker gibidir
sessizdir
ama yaşam taşır
Kalp henüz atıyorsa
acıya rağmen kapanmamışsa
mutluluk sormaz
“hazır mısın"
Sadece gelir
Ve kalp
yıkıntıların ortasında
ilk kez
kaçmamayı seçer
***
Editör: Gülçin Granit
