KADERİN KIRIK KALEMİ
Terk edip gidişinle soldu gönlüm,
Sevda sözcüğü düşmedi dilimden.
Sahipsiz bir şehir gibi kaldım,
Yıkık, viran, boş bir geceden.
Bir şehrin yıkık surları gibiyim
Sahipsiz, terk edilmiş, harap.
Gözlerimde dolaşan paslı anılar,
Hançer misali kalbime saplanıp kalmakta.
Yanmadı mı senin de canın?
İçini kavurmadı mı kor ateşleri?
Benim gibi öldün mü sessizce,
Kendi duvarlarının içinde, mahkûm gibi!
Kader, ey kader!
Bize hiç nazik davranmadın.
Kimine, bahar yazdın gönül defterine,
Bize, hep kış hep zemheri bıraktın.
Hayat, ey hayat!
Bize merhamet sunmadın.
Kimine, güneş oldun doğudan,
Bize, hep gece hep karanlık bıraktın.
Söndü ışığım, mum gibi eridim.
Bir kıvılcım aradı ellerim boşlukta.
Kalbim taşırken zincirlerini aşkın,
Zaman unuttu ama gönlüm unutmadı seni.
Böylesi hüzne hangi can dayanır?
Böylesi ateşe hangi gönül katlanır?
Öyle gitme, kalbim dağlanır.
Öyle bakma, ömrüm yaralanır.
Kader, ey kader!
Adil olmadın, dürüst kalmadın.
Hayat, ey hayat!
Herkese eşit yaklaşmadın.
Defterin kenarında solmuş bir iz,
Kaderin kırık kaleminden kopmuş.
Bir hüzün mısrası kadar sessiz,
Sessizliğe gömülmüş kalp, çaresiz.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Bilgi Şakar
