KAÇIŞIN
Kaçışlarımızın bir sonu yok
Hem nereye kadar
Uzakta gizli kör bir kuyu var
Ve kaçışlar hâlen sürüyor
Tuhaftır ki
Hepimiz birbirimizden kaçıyoruz
Ama hepimiz
Hep aynı yöne doğru
Ve
Kendi kendilerimize
Yaptığımız yüksek duvarları aşarak
Birbirimizi hiç tanımadan
Koşuyoruz
Tırmanıyoruz
Nereye gittiğimizi bilmeden
Konuşmadan
Göz göze gelmeden
Her şeyden bihaber
Tuhaf ve garip bir şekilde gidiyoruz
Aşktan da öte bir şeye
Ne olup olmadığını anlamadan
Rüzgârın olmadığı bir zaman
Fırtınaya tutulmuş gibi
***















































