İSİMSİZ ÂŞIKLAR
Biz isimsiz aşıklarız,
Destanlarda anlatılır aşkımız.
Kimse bilmez ismimizi,
Bazen berduş derler,
Bazen ayyaş,
Bazen de abdal derler.
Bizim adımız kesilen ağaçların
O kocaman gövdelerinde,
Çizilen kalpler içinde yok oldu.
Sevdiğimiz, yıldızlar kadar bize uzak.
Güneş kadar da içimizde sımsıcak.
Leyla'nın aşkı gibiydi derler,
Mecnun'a da benzetirler.
Acımız, hasretimiz dört mevsim.
Gök kubbede asılı durur,
Acılarımız, hasretimiz.
Bizi erittkce eritir.
Doktor bilmez, çare nedir,
Ama zavallı yüreğimiz,
O aşkın alevini iyi bilir.
Esiri değiliz aşkımızın.
Kölesiyiz sevdamızın.
Satır satır akar
gözyaşlarımız.
Cilt cilt olur ah endişelerimiz.
Günler, aylar, yıllar
Sararmış yapraklarda kalır.
Beden, aşkımızın sevdasında,
Tutanlarla yangınlarla yaşamaya çalışır.
Kimse bilmez adımızı,
Kimse anlamaz acılarımızı,
Adımızı da sevdamızı da...
Biz varız her yerde,
Dünya var oldukça evrende
Kuytular gizler sesimizi.
Ağlayışlarımız,
Sessiz hıçkırıklarımız,
Hep o kuytularda çoğalır.
Nerede görsek birbirimizi tanırız.
O bükük boyunlardan,
O derin mahzun bakışlardan.
Kalabalık içindeki yalnızlıktan.
Bizler, isimsiz âşıklarız,
Boynumuzda sevdanın ilmeği,
Kor alevler, yüreğimizde
Tükenen gözyaşlarımız,
Hasret lavlarında yol alırız.
Bizler, isimsiz Aşıklarız.
Engin gökyüzü şahidimiz.
Bir tek toprak tanır bizi.
Üstüne döktüğümüz kahır, yaştan.
İçine aldığı candan...
***
Editör: Bilgi Şakar
