HAFİFTEN AĞLATTIN BE GÖZÜM
Hafiften bir ağlattın be gözüm,
Hisli bir şarkının nakaratı gibi
Bir an hiç gitmemişsin gibi
Özlettin be gözüm.
Es geçtim biçare üzüntülerimi.
Örttüm üstünü,
Derya olmuş dertlerimin.
Unutmadım be gözüm.
Kasımın ikisi, saatin onikisi
Gibi gidişini;
Gelmediğin günleri takvim
Yapraklarına çizişimi.
Artık bu son veda olsun gözüm,
Ömrümün son faslında.
Ne zaman aklıma gelsen be gözüm,
Vuslat zamanında.
Hep aynı şarkıyı dinliyorum bu aralar,
İyi geliyor kabuk bağlayan yaralarıma.
Beden alışsada şu vuslatı hazana,
Kalbe söz geçmiyor be gözüm.
O durmadan özlüyor,
Hala aynı pencere önünde.
Kaç mevsim geçsede bekliyor,
Bir umut diyor be gözüm.
***
Editör: Nevin Bahtışen
