GÜLENAY
Kokunu unutmuş rüzgârlar bile
Seslendim geceye Gülenay diye
Senin o adını düşürüp dile
Hislendim heceye Gülenay diye
Arasam kalmamış artık emsali
Böyle bir sevdanın yokmuş visali
Engeller aşılmaz dağlar misali
Seslendim yüceye Gülenay diye
Bazen bir köşeye çekilip pustum
Bazen sükût edip yalnızca sustum
Acılar içinde bazen kan kustum
Hislendim eceye Gülenay diye
Mutluluk hüsrana dönüşmüş müydü
Bu kış günü kalbin üşümüş müydü
Giden sen bir uzak düş müydü
Seslendim niceye Gülenay diye
Özlemin her yerde odama sinmiş
Bir hayal cemalin semadan inmiş
Bu hicran yarası zannetme dinmiş
Hislendim günceye Gülenay diye
***
Editör: Serpil Azapoğlu
