GİYMİYOR GARDAŞ
Bir şeyin tadı da kalmadı artık,
Eşler de eşlerin saymıyor gardaş.
Giydiği elbise her yerden yırtık,
Üstüne bir şeyler giymiyor gardaş.
Eskiden utanma, bir hayâ vardı,
Dünyayı boyalı insanlar sardı.
Mini etek giyme insana ardı,
Hakları varmış ya doymuyor gardaş.
Millet şehre göçtü, kapılar örtük,
Kimse evde yemek yapmıyor artık.
Belli ki dünyanın dümeni pırtık,
Sözleri sözüne uymuyor gardaş.
Atın yerin aldı çapa motoru,
Bir kendine batır önce satırı.
Kimsenin kimseye yok ki hatırı,
Ne desen kulağı duymuyor gardaş.
Bizim burada güneş erken doğardı,
Bereket olsaydı, yağmur yağardı.
Önceden köpekler kedi boğardı
Aldığın yerine koymuyor gardaş.
En büyük hayamız, namustu bizde,
Ar perdesi olur eskiden yüzde.
Saygı hürmet vardı gelinde, kızda.
Bu sözler kimseye değmiyor gardaş.
Ahmet'i görünce kaçıyor hemen,
Yaptığı işin gör yalanla, dümen.
İneği güderdik olunca çimen.
Kimse bir gün boyun eğmiyor gardaş.
Editör: Gülçin Granit
