GİDİŞİN OLURSA BENDEN
Odalar küçülür
Duvarlar bana yaklaşır
Saat bileğimden düşer
Zaman beni terk eder
Gece adını unutur
Uyku gözlerime küser
Gidişin olursa benden
Aynalar artık susar
Yüzüm yarım kalır
Sokaklar beni tanımaz
Kendine çarpa çarpa
Ayaklarım yorulur
Adımlarım tökezler
Gidişin olursa benden
Bir şehir eksilir içimden
Haritalar yırtılıp parçalanır
Kuzey yönünü kaybeder rüzgâr
Sana benzemediği için
Soğuk soğuk eser sertçe
Gidişin olursa benden
Şarkılar notalarda kalır
Bir kelime takılır boğazıma
Konuşsam da fark etmez
Sesim bana ait olmaz
Susmak daha çok bağırır
Gidişin olursa benden
Pencereler beklemeyi öğrenir
Kim geçer kim bakar
Kim durur kim kimi seyreder
Ama hiçbiri sen gibi
Asla içeri girmez
Gidişin olursa benden
Kalbim kendi yangınına düşer
Bir isim yanar içimde
Külleri yıllar silip süpürmez
Sevda kendini tekrar eder
Gidişin olursa benden
Ben belki yalnız kalmam
Bir eksik harf olurum
Bir yarım cümle satırda
Şairliğim senden ibaretse
Gidişin şiiri susturur
Beni değil ama
Gidişin olursa benden
***
Editör: Nevin Bahtışen
