FATMA NUR ÖĞRETMEN
Daha baharındın fâni hayatın,
Sessizce kırıldı kolun kanadın.
Gönül hânesinde en yüksek katın,
Yeri dolmaz gayrı Fatma Nur Öğretmen.
Öğrenci elinden keder mi gelir?
Bu acı haberi duyan delirir.
Gencecik fidanlar böyle mi erir?
Gülün erken soldu, Fatma Nur Öğretmen.
Kara tahta mahzun, tebeşir küskün,
Güneş bile doğmaz, bugün kara gün.
Adın dillerde bir acı düğün,
Sonsuza yolcusun, Fatma Nur Öğretmen.
Vebali ağırdır yarım kalanın,
Hükmü yok artık bu yalan olanın.
Hakkı ödenmez o kutsal canın,
Kalplerde yaşarsın, Fatma Nur Öğretmen.
***
Editör: Seher Uslu
