DÜNYA AĞRIM
Herkes yazılan bir hikâyede oynar
Şu dünya dedikleri sahneyi izle
Eksilmek ne kadar da acı
Bir ölü gibi daima soğuk ziyadesiyle.
Yaran yarama değmiyor bir türlü
Hangi yola çıktıysa ayaklarım artık
Bu son perdede yine vurdun şurama
Bir gün daha eksilmenin ardındaki hıçkırık.
Elini göğsüne götürmüyor musun sen hiç
Bir bir yıktın kumdan kalelerimi
Yüreğin her gelgit yaptığında
Ecel teri basar anlamazsın halimi.
İçime bir taş gibi otururdun
Ne eskir ne eksilirsin
İlk gözyaşımın sebebi o ilk aşkım
Saplandın içime bir kere mızrak gibi delersin.
Ne garip fallar hep aynı çıkıyor oysaki
Bir rüyada uyuyup başka bir rüyada uyanıyorum
Yara senin dizinde benimse kalbimde
Bir türlü kabullenemiyorum.
Upuzun trenin ayrı vagonlarında
İki ayrı musluktan akmaktayız görünürde
Pamuk ipliğinin ucunda aşkımız
Bir insandan başka bir insana dönüştüğünde.
Kum saatini başımın üstüne koymuş
Kadere yüklüyorum her şeyi
Bir yetimin feryadı gibi
Alevi titreyen bir mumum kandilinde zayi.
Çöl masallarında
Bir çiçeğe konan kelebekler gibi
Yaralarımdan kan sızarken eksilirim her gün
Duyduğum suçluluk duygusu da vurdu bu son darbeyi.
Feleğin sillesi bu ya efsaneye göre
Defterim dürülüp ahireti boylamışım
Sura üflenmiş dünya ağrım
Etimdeki kalbimden kanatlanıp seni aramaktayım.
