ÇÖLÜMÜŞ MEĞER
Sabah kapı çaldı yâr geldi sandım
Seyirdim kapıya yelimiş meğer
Ateşler içime düşünce yandım
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
Oturdum duvara resmini çizdim
Gül dedim adına şiirler yazdım
Gücendim talihe kadere kızdım
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
Artıyor hasretim onu yokladım
Bilseniz resmini kaç kez kokladım
Acımı içime gömdüm sakladım
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
Çılgınca atarken kalbim yoruldu
Sanki içerime hançer vuruldu
Aktı gözyaşlarım özüm duruldu
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
Seyrettim mehtabı yıldızlar saydım
Yâr gökte günesti ben ona aydım
O bana ok oldu ben ona yaydım
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
Hayali bırakmaz oldu peşimi
Yastık diye taşa koydum başımı
İçime akıttım ben gözyaşımı
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
Dövünsem boşuna olmuyor hayrı
Usandım canımdan usandım gayrı
Canlar bir olunca yaşanmaz ayrı
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
Güneş henüz sönmüş titrer ay suda
Yıldızlar serilmiş sandım uykuda
Talihim derim ben yazdıysa Hüda
Yârsız koca dünya çölümüş meğer
***
Editör: Serpil Azapoğlu
