ÇERÇEVE
Hayat bir çerçevedir, durmadan çizer kalem.
Her köşede bir âlem, her gönülde bir elem.
Gülün nazı bülbüle, buzun kahrı güneşe,
Kul var olunca düşmüş, hayat denen ateşe.
Hayatın her safhası, baştan sona keşmekeş,
Yolun sonu uçurum içi kıpkızıl ateş.
Nefes nefes çizeriz, ebede giden yolu,
Herkes kendi derdinde, görmüyor sağı, solu.
Kulu yoldan çıkaran, yasaklara meraktır,
Dünya için çarpan kalp ateşe müstahaktır.
Allah'a inanmayan, kalbi kara acizler,
Maskelerin ardında çirkin yüzünü gizler.
Ateşten korkuyorsun, heyben yakacak dolu,
Kalbindeki yüklerle, geçemezsin bu yolu.
Kapkara bir gölgelik anbean yutar bizi,
Güle olan sevdamız, ayakta tutar bizi.
Nûrfânî’m geç fâniden, iki cihan şâd olur,
Hakk’a teslim olan can, her dertten âzâd olur.
***
Editör: Bilgi Şakar
