BİR MUMUN GÖLGESİNDE
Bir mum yaktım bu gece,
İnce bir sızı gibi sızdı odaya ışığı.
Karanlık ürktü, geri çekildi bir parça
Ama gitmedi.
Bilirsin, bazı karanlıklar yerleşiktir.
Ağır bir sessizlik vardı duvarda,
Gölgesiyle konuşan bir yalnızlık.
Mum titredi,
Ve sanki titreyen
Benim içimdeki kırılgan inançtı.
Kimin duasıdır bir mumun fitilinde
Tükenmeye yeminli?
Kimin bekleyişidir
Bir parmak ucu sıcaklığa tutunan umut?
Zaman, eski bir tespih gibi
Düşüyor yere boncuk boncuk.
Her tanesi bir gece,
Her gecesi bir yara.
Ve biz, iyileşmeyi
Bir mum alevinden bekliyoruz hâlâ.
Bir mum ışığı aydınlatır mı karanlıklarımızı?
Evet.
Eğer o ışık
İçimize tutulan bir aynaysa.
Ve eğer
O aynada,
Kendimizle yüzleşmeye cesaretimiz varsa.
Bir mumla başlar bazen
Bin yıllık aydınlık.
***
