ATEŞİN DUASI
Kadın,
"Bırakıyorum." dedi,
Zamana, gülümseyerek usulca fısıldadı,
Şimdi zamanı.
Şimdi tam zamanı.
Ruhumu hicran kevgirine çeviren ne varsa bırakıyorum.
"Artık bahanelerin ardına saklanmak yok." dedi kadın.
Kalp atışları hızlanmıştı.
Bırakamadığı esaretten kurtulmanın miladındaydı.
Ve o an anladı ki
Bir şeyler biterken,
Bir şeyler de başlardı.
Bunu karşılamak cesaret isterdi.
Gün bitti.
Ardında koca bir dua kaldı kadının avuçlarında.
Kadın,
Geceden çıkıp sabaha yürürken,
Biliyordu artık,
Bu dua, kendi küllerinden doğan
Ateşin duasıydı.
Ve o dua,
Onu yeniden hayata çağırıyordu.
***















































