ANLARSIN GÜNÜN BİRİNDE
Şimdi ne desem boş
Anlarsın ama,
Günün birinde.
Mum çiçeklerinin amansızca duvarlara tırmanışlarında anlarsın.
Temmuz akşamlarında,
Dilin damağın kuruyup üflenip püflenirken
Alev alev yanışlarında...
Diz kapağından öptüğüm günler gelir aklına,
Ağrılarla uyanışlarında anlarsın.
Çilek reçelinin kokusu sardiğında mutfağını
İlk aklına gelen ben olurum
Masadaki küllükte izmaritlerimi
Tatlı bulaşmış dudaklarında dilimi ararsın
Kavanozda ki kesme şekerlerin hiç tükenmez
Gözlerin dolu dolu olur....
Çizik zeytine çatalın uzanmaz
Yokluğumu o zaman anlarsın
Ağlarsın.
Sorulsun istersin....
Nerdesin nasılsın diye.
Şimdi zaman yetmiyor
Su misali akıp gidiyor .
Özlediğinde...
Benim gibi merak ettiğinde
Anlarsın......
Bin yıl vakit olur öğleden ikindiye.
İş çıkışı şimdi yanımda olsaydı dersin
Ah olsaydı da
Kızsa ağzına geleni saysaydı dersin.
Bir akşam yemeğini balkonda yemek gelir aklına
Hani acıkır da...
Üşenir ya insan yerinden kalkmaya
Ah şimdi olsa da
Bir yandan çayı demlerken
Bir yandan patatesleri soysaydı dersin.
Omuzlarından öpüşüm akılına gelir
Güllü çiçekli elbiseler giydiğinde.
Yüzümdeki tebessümü ararsın ....
Yeni bir kıyafet aldığında
Nasıl olmuş yakışmışmı dediğinde.
Aklına gelmemem mümkün mü…
Şu yaz sıcağında,
Bir topu damla sakızlı
Bir topu frambuazlı dondurma yediğinde.
Biyorum her bakıma ayarsız
Her bakıma tutarsız biriyim
Haliyle tutarsız sevgim
Bunalltı farkındayım seni
Elimde olmadan ilgim
Daha çok dikkat ederim merak etme...
Dilimin ucuna gelse de nerdesin demem,
Nasılsın diye sormam
Zaten hayat yoruyor herkesi yorduğu gibi seni de..
Üstüne üstelik bir de ben yormam.
Hayat bu....
Yarına kimin var senedi
Olur ya ...
Bugün varım belki yarın olmam.
Dediğim gibi
Şimdi ne desem boş
Anlarsın beni günün birinde
Belki bir gün batımı yazılmış
Bir intihar şiirinde.
