MANZUME
Giriş Tarihi : 12-05-2024 20:14   Güncelleme : 12-05-2024 20:21

Anam / Şükrü Çanku

Şükrü Çanku -ANAM

Anam / Şükrü Çanku

ANAM

Öylesine gelmiştin işte dünyaya
Ne büyük hayaller peşinde koştun
Ne de
Gerçekleştirecek imkanın vardı hayallerini
Bir dağ köylüsü
Saçı başı darmadağın
Elleri nasırlı
Topukları çatlamış
Üstü başı hırpani
Tarla derdi
Davar sürüsü peşinde koşup durdun

Eskimesin diye lastik ayakkabısını
Yastığının altına saklayan
Giydiğinde İlk çiçekli basmayı
Göklere uçan
Irgat babanın öksüz çocuğuydun
Hiç tanımadığın için anneni
Hep yarım kaldığını söylerdin
Sevinçlerinin

İlk üvey anam Araptı
Bilmezdi Türkçe konuşmayı
Anlaşamazdık ama iyiydi
Fakat erken öldü derken
Cümlelerin devrik ve eksiltiliydi
Her erken ölümün tanımı annendi sanki
Sonra tutamaz gözyaşlarını
Ilık ılık salardın yanağından
Dudağında kuruturdun
Tuzları yuta yuta

Yaşamadan gençliğini
On altısında
Takas edilen bir mal gibi
Değiş tokuşla evlendirildin
Üstelik hiç tanımadığın biriyle
Bir de baktın ki
Sekiz çocuğun annesi
Kumarbaz kocanın eşi olmuşsun
Su gibi akıp geçerken zaman

Oyyyy
Oy gölgesinde hüzün büyüttüğüm anam
Bilirim
Aç sefil yaşadığımız günleri
Sırtında beni
Kucağında ablamı taşıyıp
Pamuk tarlasında nasıl ter döktüğünü
Ekmeği terinle
Bulaşığı
Hep elinde yıkadığını
Yemek derdinin
Yaşam telaşının hep sırtına yüklendiğini

Sonra darbelerle tanıştık
Uykumuzun en tatlı yerinde
Basıldı evimiz
Dağıtıldı yatağımız ve hayallerimiz
Kurşunlandı
Pamuk adında köpeğimiz
Çalındı en sevilen atımız
Böğrümüze böğrümüze inerken dipçikler
Sancılarla sınandık olur olmaz vakitlerde

Kayıplardayken kocan
Oğlunun biri mahpus
Biri aranırken kırmızı bültenlerde
Diğeri eşkiya iken dağlarda
Bir diğeri askerken vatanın bağrında
Hepsine akıttığın gözyaşlarını
Ben içtim anam
Dizinin dibinde küçük bir çocukken

Şimdi
Seksen yaşında
Yokluğun kıyısında ağıt yakıyorsun yine
Yanında yönünde yok hiç kimsen
Tek dayanağın bir kuru baston
Kocanı yitireli de tam sekiz yıl oldu
Tüm acıları yaşadığın evde
Yaşamaya devam ediyorsun inadına
Bir ağacın toprağa tutunduğu gibi

Offf anam offf
Ayaklarına toprak
Güneşine bulut
Göz yaşlarına tuz olduğum
Bir kere de gülsün be yüzün
Bir kere de sana küssün hüzün
Adım attığın her yer cennetim olur o zaman
Öper öper ayaklarının altını
Alnıma koyarım kirlenmesin diye.                     12 Mayıs 2024


 

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi