Kıştan bahara geçerken bahçenin ilk merhabasını bu "Nergis Çiçeği" veriyor bize.
Yıllar önce birkaç kök dikmiştik bir köşeye.
Zaman içinde yayıldı gitti toprakta.
Bir kısmını oradan aldık, görüp selamlaşalım, diye camın önüne taşıdık. Yerini bir sevdi ki…
Yemyeşil yaprak gövdesi bir kış bekliyor, bu zamanlarda sarı bir çiçek veriyor.
“Bahar geldi uyandım” diyor.
“Yeniden doğdum” diyor.
Sabah bir arkadaşım, anneannesinin “Sultan Nevruz'un" da gökyüzünde hiç bulut olmadığını söylediğini yazmış. Başımı hemen göğe kaldırıyorum.
Sahiden gök pürüssüz bir mavilikte.
Sonra toprağa, ağaçlara bakıyorum. Ağaçların tomurcukları iyice belirginleşti.
Kuşlar, arılar pek bir neşeli…
“Az kaldı” diyorum, “soğuklar ılık bahar günlerine el verip gidecekler bu diyarlardan."
Güneş, yüzünü daha fazla dönecek bize.
Haydi bahar gel artık, ısınsın, yeşersin, bereketlensin toprağımız, gülsün yüzümüz…
Yeryüzünde iyi ve güzel tüm duygular hayat bulsun, dal budak salsın, çiçek açsın…
Kutlu olsun Nevruzumuz…
Sağlıkla, mutlulukla, huzurla gelsin bahar, bekliyoruz…