YORGUN
Geçiyor zaman bitiyor günler
Can yorgun canlar yorgun
Etmez olmuş tek kelime diller
Söz yorgun sözler yorgun.
Bilmez olmuş vefayı selamı
Hatır yorgun hatıralar yorgun
Unutmuş canlar bir tatlı kelamı
Dil yorgun, diller yorgun.
Saramıyoruz dost yaralarnı
Eller yorgun, yürek yorgun
Bir kalemde sildik yaşananları
Anlar yorgun, anılar yorgun.
Neydi bizi bu hâle getiren
Benlik pınarından su içiren
Değerlerimizden vazgeçiren
Sevgi yorgun, vefa yorgun.
Akmıyor gönüller en sevdiğine
Uğramıyor ayaklar dost dediğine
Güven yok kimsenin samiyetine
Yol yorgun, yollar yorgun.
Uçurumlar girmiş bizim aramıza
Merhem olamıyoruz yaramıza
Dönüp bakabilsek ecdadımıza
Göz yorgun, gözler yorgun.
