YAKAMOZ GÖZLÜM
Sahildeydim yine bu akşam
Oturuyorum benim gibi yalnız kalmış bir bankta
Usul usul esen bir rüzgâr ve gökte sıra sıra yıldızlar var
Sensizliği içiyorum bak yudum yudum
Hayalimde o kırık dökük hatıralar
Senden geriye kalan bir avuç gözyaşı
Kahretsin ki yine aklımda gönlümde ve tüm benliğimde sen
Sen bende ben olmuşsun ne farkeder bilmesen.
Ve yıldızların şavkı vuruyor denize
Yine yakamoz gözlerin geliyor aklıma
Seni yazdım seni kazdım vefasız sol yandaki saklıma
Ah hüzün dolu bir gecenin ardından
soluveriyor umutlar bende, sararmış yapraklar gibi.
Elimde bir dal cigara ve bahtım gibi kara, demli bir çay
Her yudum çektikçe göğe yükseliyor feryâdım âhım ve
Ve yine biliyorum ki sensiz zindan sabahım.
Ah be gülüm böyle mi olur ayrılıklar sanki sol yanıma bir hançer sokuluyor
ve ruhumda ince bir sızı
Lanet ediyorum seni benden çalan o zindan gecelere
Adını kazıyorum bak satırlara hecelere
Bilesin ki tek çare sensin sînemdeki bu dinmez sancılara
Bak işte şafak yine söküyor ve ufukta kızıl bir güneş
Yorgun ve umutsuz bir gecenin ardından yeni bir gün ve yeni bir umut
İşte böyle birtanem!
İşte böyle yakamoz gözlüm seni seven bu yürek sensiz mutsuz, umutsuz ve biçare
Sensizlik sinemde onulmaz yâre
sen bilsen de bilmesende...
