VUSLATIN TÜRKÜSÜ
Yeter bunca hasret, yetti bu sızı,
Silelim alnımızdan şu kara yazı.
Gönlümde dinmesin sevdanın hazı,
Ayrılığın dalını kıralım gitsin.
Kış bitsin artık bahar gelsin dile,
Çektiğimiz yetsin, bitsin bu çile,
Gerek yok artık siteme, dile,
Ayrılığın dalını kıralım gitsin.
Bir daha geçmesin bu kapıdan keder,
Vursun vuslatın mührünü bu kutlu kader.
Gitsin o karanlık, bitsin bu heder,
Ayrılığın dalını kıralım gitsin.
Yorulmuştu ruhun, sığınak ararken.
Gözlerin nemliydi, ufka bakarken.
Kaderin nehri, tersine akarken,
Ayrılığın dalını kıralım gitsin.
Artık ne hüzün kalsın ne tek bir sitem.
Sevdamız dürüstlük, sözümüz merhem.
Kurulsun gönlünde o nurlu mahkem,
Haksızın dalını kıralım gitsin.
Halil’in gönlüne huzur dolsun artık.
Yalan sevdalar bizden kopsun artık.
Güneş doğsun, dertler sussun artık.
Ayrılığın dalını kıralım gitsin.
***
Editör: Bilgi Şakar
