DUY BENİ
Hep düşecek bir yer arıyor gözlerinde biriken yağmurlar
Hep gökyüzünden önce ıslanıyor gözlerin
Sokaklar henüz susmadan siliniyor dilinde bütün kelimeler
Gün kararmadan kapanıyor sana açılan bütün kapılar
Ben seni özlüyorum
Sen farkında olmadan
Yalnızım sanıyorsun duvarlarda yürüyen gölgeler arasında
İçini dolduran o delik deşik edilmiş dağlar bir tek sende sanıyorsun
Bir tek sana ağlıyor sanıyorsun şarkılar
Şiirlerde bilenmiş bıçaklar bir tek senin göğsünde sanıyorsun
Ben sende susuyorum
Sen farkında olmadan
Balkon yalnızlığı sigaraların acısı bir tek senin dudaklarında sanıyorsun
Bir tek senin bakışların uzaklarda kaybolan
Bu çıldırtan sessizlik
Bu cinnet çığlıkları bir tek seninle sanıyorsun
Ben seni haykırıyorum
Sen farkında olmadan
Dokunsan değecek belki elin
Dokunsan sesine ses değecek
Dokunsan düşecek karası gecelerin
Dokunsan yüreğim kor ateşlerde yanacak
Ben sana yanıyorum
Sen farkında olmadan
***
Editör: Nevin Bahtışen
