UMUT İŞTE
İnanmayın siz
Kanmayın aynalara
Yaşlanan bizler değiliz
Şu geçen zalim saatler
Geçiyor günler aylar yıllar
Aşınan kamburlaşan yollar
Yol yüründükçe eskiyor
Günler günlere evriliyor
Zaman saçlarını yoluyor
Tane tane yağıyor karlar
Geçiyor zaman el aman
Ruhumuzu yorsa da zaman
Bizleriz tazeliğimizi kaptırmayan
Amansız bu yorgunluklara
Kızıllaşan zaman saçlarını yoluyor
Günler günlere evriliyor
Yıldızlar gecenin türküsünü söylüyor
Ay kendi yalnızlığının koynunda zamanın
Geceye hasretler düşüyor
Sanıldığının aksine dünya uyumuyor
İnsan yüreği yoruluyor
Yine de gece uyumuyor uyutmuyor
Umuda sarılıyor yorgun kollar
Belki de umuda gizdir başka baharlar
Umuda belki de gizdir yarınlar
Belki tan yerinde doğan güneşte
Bir dala konan kuşların cıvıltısında
Kumruların içten bakışılarında
İnsanın o bakışa gıptasında
Ne bileyim umut işte
Günün her saatinde
Hatırlatır kendini daima
Ediyor:Suna Türkmen Güngör
