SEN OLMAYINCA
Deniz masmavi uzanıyor önümde,
Öyle sakin, öyle fütursuz…
Bende kopan fırtınalardan habersiz,
Dağlar sıralı kıyılarında.
Kiminin başı açık, etekleri gölgeli,
Yüreğim gibi dumanlı yüksekleri,
Dibe çökmüş derdi tasası,
Aklıma zor bu dünyanın yasası…
Kimlere umut olacak doğan güneş?
Kim kalacak karanlığa özdeş?
Işığı görmeyecek pencerelerinde,
Kırık dölük ömür çizgisinde,
Dalıp gam dolu ufuklara,
Hayallerinden kendinden geçecek,
Günden düşecek ömür defterinde...
Kalmayacak gönlünün ne isteği, ne hevesi,
Umutlar tümden terkedecek yüreğini,
Dünya anlamını yitirecek,
Donacak gözlerdeki yaşam sevgisi,
Sevdasının ele avuca sığmaz delisi,
Koşacak yeri yok,
Sıkışmış göğsü daralmış kafesi…
Editör: Suna Türkmen Güngör
