SEMA /1
Gönüller sultanı Mevlânâ için
Sonsuz sevgiliyi bulmaktı sema
Mana âleminin içine girip
Dönerken Hak’la bir olmaktı sema
Muhabbet deminden bir yudum içip
Varlığın içinde yokluğu seçip
Dünyayı unutup kendinden geçip
Aşkın deryasına dalmaktı sema
Mevlânâ bu aşkla döndükçe döndü
Düşünmedi bir an gün hangi gündü
Ne gözünde ışık ne nuru söndü
İlâhi sevgiyle dolmaktı sema
Yumup gözlerini kalıp rüyada
Bu bir yolculuktu bir türlü veda
Yarını olmayan yalan dünyada
Aşktan nasibini almaktı sema
Her yalnız gönüle aşkı yâr edip
Mânâ âleminde yoğu var edip
Can ile cananı bahtiyar edip
Nefsi uzaklara salmaktı sema
Dil nasıl anlatır böyle visli
Var mı bu duygunun eşi emsali
Açıp kollarını bir kuş misali
Mânâ göklerinde kalmaktı sema













































