ŞAŞA DÖNDÜRDÜN
Nere baksam çatal çifte görürüm
İnan ki sen beni şaşa döndürdün
Ben böyle değildim ne yaptın bana
Seven yüreğimi taşa döndürdün
Fazla naz bıktırır uzun sürdü mü
Hemen kırılırsın biraz yerdi mi
Kimseye diyemem ben bu derdimi
Sinesi yaralı döşe döndürdün
Bir kalemde silip attın her şeyi
Sen bana yaşattın inan zor şeyi
Beklemezdim senden böyle bir şeyi
Soğuk su katılmış aşa döndürdün
Aşkın şarabını fazla içince
İçimde bir sızı hep ince ince
Ben sen olup ben kendimden geçince
Zil zurna bir sarhoş keşe döndürdün
Sanki zehir oldu ekmeğim aşım
İçim kan ağlıyor gülse de dışım
Ne baharım belli ne benim kışım
Yaz bahar ayımı kışa döndürdün
Ben bu derdi inan seninle buldum
Neyleyim çaresiz biçare kaldım
Daldan dala kondum perişan oldum
Yuvası yıkılmış kuşa döndürdün
Duygularım mantığımla yarıştı
Kan düşman olanlar bile barıştı
Son zamanda yazım kışım karıştı
Sanki dört mevsimi beşe döndürdün
Bu kadar mı sevdin ne çabuk bıktın
Yüreğim yanmıştı bir daha yaktın
Ne hayal kurmuştum, hepsini yıktın
Derin uykudaki düşe döndürdün
Belki bu dediğim gitmez hoşuna
Kul olanın iş gelirmiş başına
Baştan söyleseydin boşu boşuna
Yıllardır peşinde boşa döndürdün
Sessizce gidişin gitti zoruma
Günler uzadıkça hep düştüm gama
Kul Hızır’ım pes etmedim ben amma
Mağlup ettin beni tuşa döndürdün















































