SALVO YAPIYOR GÖNLÜM -2
salvo yapıyor gönlüm
korkmuyorum
artık anladım
insan en çok
düştüğü yerde
kendine rastlıyor
gece üzerime kapanıyor
adımı bile bilmeden
her düşünce
mermi olup saplanıyor zihnime
ama en önce
unutamadıklarım ateş ediyor
içimde yankılanan bu şiddet
kimseye ulaşmıyor
dışardan bakınca sakinim
kaygısızım
oysa geceyi delmek istercesine
her atış gözlerden uzak
önce içimi vuruyor
tavan alçalıyor odada
duvarlar nefesimi boğuyor
saatin tik takları
idamını bekler gibi bir mahkumun
beynimin içinde zonkluyor
zaman bile taraf tutuyor
karanlığa değil
kendi gölgesine kaçmak isteyen
fakat kaçtıkça uzayan
bir silüetim şimdi
düşünmemeye yemin etmiştim
bilememişim yeminlerin de çürüyeceğini
her sustuğumda bir patlama
her sabrımda barut kokusu
sözcükler taştan ağır
umutlarım tüyden
ama önce düşen
her zaman tüyler oluyor
bu savaş kimsenin değil
benim kendi cehennemimde
salvo yapan gönlümde cereyan ediyor
***
Editör: Nevin Bahtışen
