ŞİİR
Giriş Tarihi : 07-10-2022 05:52

Sakın Beni Bağışlama

Yılmaz Pirinççi - SAKIN BENİ BAĞIŞLAMA

Sakın Beni Bağışlama

SAKIN BENİ BAĞIŞLAMA 

Sustuk işte kıyısında sevmenin.
Sustuk,çiçeğe durmuşken ağaçlar. 
Geceler aydınlanırken.
Taptaze bir bahar yürürken dallarda
Sustuk yine hiç yoktan.

Meyan kökü şerbeti içtim bu gece . 
Toprak kokulu nefesin düştü aklıma. 
Renkten renge bürünmüş bir gecenin  derinliğine sürerken  hasretini
O son sözlerin çınlayıp durdu kulaklarımda. 

Artık hiç bir şeyin önemi yok demiştin.
Haklısın. 
İnsan yüreğinin bunca ucuz olduğu bir zamanda
Değer dediğin nedir ki 

Gönderdiğin kitaplar çoktan bitti.

Haklısın 
Korkağın tekiyim ben
Seni ağlatmaktan hep korktum
Hep ölüp ölüp dirildim gözüne yaş düştüğünde
Hep benden olmasın dedim mutsuzluğun

Bir ömür
Böyle bir ömür uzaktan seyretmek bile yeterdi bana
Sesine dokunmak
Bana olmasa bile, gülüşüne sarılmak yeterdi bana.

Evet korkağın tekiyim ben.
Kendime bu kadar zalimken
Kıyamadım sana

Sonunu bilmediğim bir yola koymadığım için seni
Sakın beni bağışlama

Hem kendimden başka kime kıydım ki ben  bu hayatta
Ne yaptıysam hep kendime yaptım. 
Korkağın tekiyim ben
Sakın beni bağışlama 

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi