O GÜNLER
Nesini özleyim geçen yılları,
Hep ağlattı, güldürmedi o günler.
Darlık vardı, kıtlık vardı, dert vardı,
Doğduğuna pişman etti o günler.
Biri yerdi, bindir biri bakardı,
Küçükler büyüğü saymaz, korkardı,
Hak, hukuk tanımaz zorbalar vardı,
Sahipsiz yaşamak, güçtü o günler.
Sağlık dertti, geçim dertti, iş dertti,
Baba çocuğunu gizli severdi,
Gelin; kaynata, kayın döverdi,
Hakkını aramak suçlu o günler.
Yıllar uzadıkça unuttuk ama,
Pantolon ceketi, yama ha yama,
On beş, yirmi nüfus bir iki oda,
Bir yastığa beş baş kondu o günler.
Verem denen illet ne canlar aldı,
Geride dul, yetim, öksüzler kaldı,
Beş çocuktan üçü öksüz doğardı,
Ne doktor ne ilaç, yoktu o günler.
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
