NERE GİTTİLER
Ben siyah beyaz tek kanallı
Televizyondan haftada bir film izlediğim o zamanları özledim
Kuyudan su çekmeyi
Odun ateşinde ısınmayı
Gaz lambasıyla aydınlanmayı
Yer yatağında uzun yastığa sarılıp uyumayı
El dokuması kilim
Halı yastıkları
Üç ayakta tuluk yaymayı
Yayıktan yağ çıkarmayı maşrapayı daldırıp çenenden süzüle süzüle ayran içmeyi
Çökelik yağ karışımı dürmeci
Çubuk üstünde kuruyan kaymağı
Köze gömülen kuru eti
Kuzineye sürülen patatesi
Üstünde kaynayan güğümü çayı
Özledim
Kara lastiği renkli naylon ayakkabıyı
Pazenden annemin elleriyle dikip giyindiğim fistanı
Çekirdek yerine dut kurusu yemeyi
Armut gavutda limon sıkmayı
Sabah kahvaltıda cumur yemeyi özledim
Çekile su taşımayı özledim
Ellerimiz üşüyordu belki ama
Tüm sevdiklerim yanımdaydı
Güvende hissediyordu
Çocuk yüreğim
iki odadan oluşan kerpiç evinde
Sahi niye bu kadar şehirler kalabalıklaştıkça
yüreklerimiz yalnızlaştı
Nere gitiler temiz çıkarsız sevgiler
Nerede mahalle bakallarımız
Çerçicemiz gömlek verip mandal leğen aldığımız
Camdan cama bağırdımız
Kapılara kilit vurmadığımız komşularımız
Nerede
Telar bağıran aza
Bafra gelincik sigarası
Kerpiç evler büyüdü yükseldi beton binalar siteler oldu
yüreklerimizde sevgimiz saygımız merhametimiz
İnsanlığımız onlara ne oldu onlar nere gittiler
Editör: Suna Türkmen Güngör
