NE AĞLAMASI
Naftalinleyip bohçalara sardığım anıları
Çıkarıp tek tek gönül sandığından,
Havalandırdım uçuş uçuş bağrımdan,
Biçimsiz, bitimsiz,
Kana kan, dişe ise dişsiz,
Elimi kolumu bağlayan maço bir sensizlik,
Sataşır durur gecelerime
Ve sataşır göz bebeklerime.
Vurur da vurur yüreğime yüreğime,
Kabına sığmaz, besbelli kıyamet koparacakken bu çilekeşlik,
Müzayedeye çıkar o vakit hasrete bir yiğitlik.
Gönlüme düşerken bir hasret yangını
Telif yemiş dilimin ucundaki neşeli aşk şarkıları,
Kirpiklerim dumanlanır,
Gözlerim yanar, batar ya acı acı,
Yok canım ne ağlaması?
Gözüme sigaramın dumanı kaçtı.
Bir yanım anılar diyarı kalabalık,
Bir yanım yalnızlık,
Boncuk boncuk akarken yalnızlığım
Gözlerden çığlık çığlık,
Huysuzluğum ele verir beni
vururken maço hasretin debdebesi
Yok canım ne ağlaması?
Gözlerime gidişin battı.
Uçuş uçuş havalanırken bağrımdan anılar,
Geceye hakim hüzünler
Öperken hasretini
Mahkum edip sorgular beni gecenin gardiyanları.
Yok canım ne ağlaması?
Gözlerime hasret battı.
Delice açmak isterken gönül bahçemde sarı saçlı nergisler,
Al al gelincikler
Ve boğulmak isterken seninle
şen şakrak gülüşlerle el ele,
Çok gülene "gülme ağlarsın" dedikleri için mi
Mutluluk verdiklerini geri çekti?
Mutluluğun şanı mıdır acıyı demleyip demleyip kordan tasla içirmesi?
Ya şimdi nasihat verir gibi
Her aşığa
Çok mutlu olma yanarsın mı denmeli?
Belli, kabına sığmaz kıyamet koparacak şimdi bu çilekeşlik,
Müzayedeye çıkar o vakit hasrete bir yiğitlik,
Yok canım ne ağlaması?
Gözüme anıların mutluluğu battı.
Hasretin bende intikali gerçekleşmiş miras gibi,
Tanımış ruhlar birbirini, belli kalû beladan gelir bendeki bu sevgi,
Yüreğinden edilsem de sürgün
Ama her gün
Ama bil ki bir gün
Naftalinleyip bastırdığım yüreğimdeki anılar sandığını
kaderimdir deyip kilitleyeceğim
Yok canım ne ağlaması?
Gözlerime çaresiz bir umudun yası battı.
Bak, yağmur da bastırdı,
Zahmette rahmet vardır,
Öyleyse
Her baktıkça yerküreye
Yağmur göğün yası olabilir mi?
Yoksa nasıl katlanır bu olup bitenlere?
Mihman olduğum aşkının mahşeri bu maço sensizlik,
Müzayedeye çıksa da hasrete bir yiğitlik,
Anladım,
Kıyameti çoktan kopmuş üstelik
Bu kadarı da fazla değil mi?
Yatar durur aşk mezarlığında kimliksiz.
Yok canım ne ağlaması?
Ne ağlaması ulan? Ne ağlaması?
Kafam esti, koptu bağrımın cingarı,
Hırslandım bak, hırslanırken zıhrlandım,
Savrulurken aşkın er meydanında,
Zırhlanmak için hırslanmak gerekmiş anladım.
Elbet bir gün “kaderimdir” deyip kilitleyeceğim anılar sandığını
Ve fırlatıp atarken inleyecek uçurumların yankısı,
Duyacaksın bak
Kırıp geçireceğim ayrılık denilen celladın atasını,
Bak göreceksin
Yok edeceğim, söndüreceğim hasretin yakışını,
İçine tükürüp lanetleyeceğim yasını,
Dar ağacından inecek o gülüşlerim
Ve inecek dar ağacından o sevinçlerim
Bekle ömrüm, bekle, ölüme hemen özenme,
İnanıyorum
Yaşamın şanıyla
geri gelecek yine gönlümün baharı.
Ben kirpiklerim dumanlı,
Yok canım ne ağlaması?
Gözlerime maço bir sensizliğin sancısı battı.
Yok canım ne ağlaması?
Gözlerime hasretin çaresizliği battı…
