MARTILARIN SEVDASI
Nedenler beni yormaz oldu artık,
Niçinlerse her an beynimde yankı,
Sorma, akıp gitsin...
Sular, kumsalı örtüp geçerken,
Büyüsü kaybolmuş gözlerimde,
Belki de beklemek bir yanılgıydı,
Geçmişin uzağında bir yalnızlık,
Işığın ve suyun gizemli şarkılarında,
Deniz, kumsalsız...
Kumsal, martısız...
Gönülsüz…
Hiçbir şey eksiksiz,
Ve olmazlardı...
Martılar belki de farkındaydılar,
Göğe doğru beyaz mendiller gibi,
Kanat çırpışlarıyla...
Öyle bir çalımla,
Öyle bir edayla,
Aşk diye sustular,
Sözleri sevdanın naif dokunuşlarında,
Ve sevdanın ürkekliğinde...
Martının denize olan sevdası bitmezdi,
Ah, keşke deniz de sevdalanmayı bilseydi...
Cesur değildi yalnızlığın kavgası,
Ve cesur değildi sevdalı kalp,
Belki de her şey boşunaydı,
Denize tutkuyla bağlı martılar,
Ve martılara inat,
Kumsalı örten deniz...
