KÖTÜLÜĞÜN DÜĞÜNÜ
Acılar karşısında
Önünü ilikledi yüreğim
Pişkin bir yaranın gülen yüzünde
Ağlıyor anılarım
Olanların bir adı yok
Bu yüzden dört köşe hüzünlerim
Yorgun sözlerle ağız eskitirken gün
Canı burnunda umudun
Yalanların yükü altında
Farklı olma duygusunun ötesinde her şey
Kibrin sokaklarında
Hükmü kendinden ağırsa yokluğun
Tadından renginden uzak günler birbirine benzer
Merhametin önünde terlerken duygularım
Arayışın gölgesinde soldu düşlerimin gülen yüzü
Akıl dumura uğradı sustu diller
Karanlığın gölgesi çöktü masumların üstüne
Hiçbir şey her şey oldu
İşte kötülüğün düğünü de o gün başladı
Sürüp gidiyor hâlâ
Bir umut göçü zaman
Her şey o kadar çıplak ki
Başka anadan doğsak da
Biz de bu dünyanın evladıyız
Neden hep bize saatler sancılı günler yaralı
Deli bir yağmur yağsa
Temizlese yılların yüzündeki kirini ne olurdu
