KIZIM
İlk göğsüme değdiğinde başın,
ölümsüzlük otuna
değmiş gibiydim.
Derin bir sıcaklık,
bitmeyecek bir sevgi ve
aşk ile akıyordun içime
her defasında.
Görmediğim annem oluyordun
kucakladığında boynumu.
Kim bilir,
sen gibidir belki
anne sıcaklığı…
Kızım;
Ömrümün özü,
hayatımın toprağı,
varlık sebebim.
Olur ya olmuşsa...
Kırdığım her dalına,
incittiğim her yaprağına
ölürüm.
Şimdi vakit ayrılığın,
gözlerin buğunun esiri.
Ve gidiyorsun…
İki damla yaşla
ağır bir hüznü
içime doldurarak.
Dönüp de bakma ardından,
görme yüzümü,
gözümü…
Ağzımdan çıkmayacak
tek kelimelik sözümü.
Kızım…
***
