KARARMIŞ GÖKYÜZÜ
Ey vefasız sevgili!
Böyle mi kutlanır bu ayrılıklar bilmem ki
Yine bir akşam üstü ve o eski radyoda hüzzam bir şarkı
Gecenin karanlığında hüzün yağmurları yağarken, seni seven sensiz gönlüme
Gözlerimle su taşıdım en son kalan resmine.
Âh bu deli yüreğim sensiz gecelerde gergef gibi hasretini dokurken
Buz kesiği sancılar sarıyor ruhumu
Kederli gözlerim uykuya küsmüş
Sanki her ânım sensiz kabir azabı.
Yüce dağlar gibi duman çökmüş
Hasret akşamlarında ak düşmüş başıma
Ve, ve gözlerim takılıyor karşı duvardaki resmine, uzun uzun bakıyorum
Kalkıp bir cigara yakıyorum fırtınalar kopuyor gönlümde yaz günü sıcağında.
Şafak sökmez oldu bak
Geceler ömrümden uzun
Zaman saatlere küsmüş bense uykuya
Yumdukça çiviler çakılıyor sana hasret gözlerime
Sensizliğin resmini çiziyorum bu zindan gecelere.
Seni kattım vefasız sitem kokan hecelere
Öldü bak gönlümde tüm umut güvercinleri kanat çırpmıyor artık aşka sevdaya.
Ah be gülüm dışarısı serin
Usuldan rüzgârlar fısıldıyor penceremin arasından
Her yer karanlık kara bahtım gibi
Yıldızlar mı sönmüş neden karanlık yine gökyüzü
Ne farkeder gülüm olmadı ki hiç kara bahtımın gündüzü.
Vesselam.
